maandag 28 februari 2011

Ding 11 Wiki's


Een terechte ontdekkingsreis door Wiki-land.
Veel verder dan de Wikipedia en de Wikileaks was ik nog niet gekomen.
De theorie is me inmiddels wel duidelijk. De praktijk nog iets minder.
Als ik het voorbeeld van Deventer zie, is het me wel even helemaal duidelijk; als Kennemerwaard een sterke digitale poot wil gaan opzetten, kunnen we hier een goed voorbeeld aan nemen.
En hoezo moeten nu alle mia's in Kennemerwaard zelf voor de eigen vestiging titellijstjes gaan maken over de lezingen die in die vestiging gaan plaatsvinden.... kunnen we dat niet op een wiki-manier gaan doen? Dat iedereen kan raadplegen en aanvullen? En dan ook direct op de website publiceren? En kunnen we alle bestaande lijstjes niet als uitgangspunt gaan gebruiken?
Wie begint?

Met al onze vestigingen zou er toch eens geexperimenteerd moeten kunnen worden met het werken via wiki's. Een werkgroep die een activiteit voorbereid (kbw?), de teamleiders die een gezamenlijke klus opzetten, een brainstorm over het genereren van meer inkomsten of.....

Is er iets dergelijks al voortgekomen uit de eerdere groepen?

zaterdag 19 februari 2011

ding 10 Delicious


Ik stop er mee. Niet met de 23dingen, maar wel met Delicious. Het is me allemaal net even te veel en te onoverzichtelijk.
Voor mensen die veel favorieten hebben, die veel over het web surven, die uitgesproken hobbies en interesses hebben, lijkt het me helemaal geweldig. Maar daar behoor ik niet bij.
Eerst heb ik veel van de aanbevolen filmpjes bekeken en bijbehorende artikelen gelezen. Dan ziet het er nog redelijk overzichtelijk uit. Daarna maar eens ingelogd met de account van de 23 dingen. De indrukken die daarvan binnen kwamen waren dezelfde als die ik kreeg in de begintijd van het internet. Je schakelt van het ene onderwerp razend snel over naar het volgende en voor je het weet zit je dingen te lezen die je eigenlijk niet wilt...

Dan maar eens proberen een eigen account te maken. Na wat missers (wederom niet goed lezen) lukt me dat toch redelijk probleemloos. Het toevoegen van eigen favorieten is dan ook niet meer zo moeilijk. Ook het toekennen van tags is leuk.
Maar ga ik het gebruiken? Ik denk het niet. Nogmaals, ik heb niet zoveel favorieten dat ze onoverzichtelijk zijn.

Wat ik wel een voordeel vind is dat je gebruik kunt maken van wat andere mensen verzameld hebben. Ik heb bijvoorbeeld gezocht naar informatie over AD(H)D. Binnen Delicious kwam ik op andere sites dan die je vindt met Google. Dus als je echt alles over een onderwerp wilt weten en vinden heb je hier wel weer een ingang.

Het nut voor de bibliotheek zie ik nog niet ze snel. Misschien is het handig bij het inlichtingenbureau? Dat iedereen dezelfde favorieten kan gebruiken? Handiger dan my pip?
Ik durf het niet te zeggen.

zondag 13 februari 2011

Ding 9 mijn visie op 2.0 toepassingen


Wat kunnen we met deze dingen doen voor onze klanten. Er van uit gaande dat deze klanten intern en extern zijn, is daar wel iets op te verzinnen.
Bijvoorbeeld mijn eerdere voorstel van een online Kennemerwaard fotoalbum. Iedereen die foto's maakt kan het aanvullen en opslaan, iedereen die er iets mee wil doen, kan er gebruik van maken. Lijkt me helemaal geweldig.
Daarnaast vind ik de toevoeging van het blog van Erna op de website een prima aanvulling. Voor het publiek (en ons) een kijkje achter de schermen van de directie.
Voorwaarde voor een blog op de website is dat het voor de lezer interessant moet zijn, ook als je de blogger niet kent, en dat er regelmatig iets nieuws te lezen valt. De schrijver moet zich dus erg bewust zijn van die lezer.
Ik kan me dan ook prima vinden in de suggestie van Hirlijkheden die een blog van een groep medewerkers ziet waarin diverse actuele materialen besproken worden met mening en discussie. Daarnaast kan ik me ook voorstellen dat er een blog komt van een speciale functie in het bedrijf waar het publiek ook niet direct oog op heeft. Bijvoorbeeld een domeinspecialist die verslag doet van haar werk of....
Een goede aanvulling van ons digitale aanbod kan zijn een workshop over practische 2.0 toepassingen: RSS, Twitter, en wat straks nog meer langs komt. Kan me helemaal voorstellen dat dat net zo goed gaat lopen als Picarta en waarom dat niet uitbreiden met andere foto bewerkings programma's.
Hoe staat het overigens met de werkgroepjes die vanuit de eerdere 23 dingen enthousiastelingen zijn samengesteld? Zijn daar al concrete dingen uit gekomen?
Binnen Kennemerwaard mis ik, ook voor deze ontwikkelingen, de digitale specialist die de tijd, ruimte en bevoegdheden heeft om hier beleid op te zetten, keuzes in te maken, de juiste mensen erbij te zoeken en te zorgen dat de uitvoering er komt.
Willen we in de toekomst digitaal iets bieden dan moet daar een kundig mens zitten.

zaterdag 12 februari 2011

ding 8 plaatjes bewerken


Zo, dat was best een leuk ding. Het blijft een feit dat ik eerst werkloos thuis moet zitten om hier genoeg tijd aan te kunnen besteden, maar voor zomaar een uurtje was het erg leuk.
Ik merkte wel dat ik weinig geduld kon opbrengen om alle engelstalige programma's grondig uit te diepen (terwijl mijn Engels toch niet echt slecht is). Daarom vond ik fotoaanpassen.nl erg prettig. Voor mij genoeg dingen om uit te proberen. Hieronder de resultaten.
Nu ook nog eens uitzoeken hoe ik de afbeeldingen ergens anders in de tekst kan krijgen dan alleen boven of onderaan.....











zondag 6 februari 2011

ding 7 verder ontdekken

http://metaatem.net/words/moos


Ik heb me een poosje vermaakt met alle toepassingen die genoemd zijn.
Als ik ooit nog eens werkloos thuis zit dan weet ik een leuke hobby voor mezelf.
En als ik ooit nog eens een specifieke foto over een bepaald onderwerp zoek, weet ik nu ook een andere bron dan Google afbeeldingen.

Voor Kennemerwaard kan ik me helemaal voorstellen dat we een online fotoboek gaan maken. Iedereen die foto's maakt van activiteiten, voorvallen, inrichtingen, presentaties hoeft die foto's dan niet meer prive op te slaan maar zet ze op het account van Kennemerwaard.
Zo kan iedereen er uit putten en kan een creatieve geest daar weer een prachtige slideshow (heet dat zo?)van maken voor op de website zodat ook onze klanten kunnen meegenieten van al het moois wat Kennemerwaar biedt.
Waarom hebben we dat eigenlijk nog niet?

zaterdag 5 februari 2011

Ding 6 Flickr




Even rust en ruimte voor een nieuw ding.
Met een nieuw, eigen account, binnen gekomen. Helemaal vlekkenloos ging dat niet want in sneltreinvaart werden er telkens nieuwe vensters geopend die allemaal vroegen of ik dit venster echt wilde sluiten.
Eenmaal binnen merkte ik dat ik toch weinig geduld heb om alles te gaan lezen, bekijken en uitzoeken. Nee, ik wil gewoon snel....
Dus hup, op zoek naar een mooie foto. Dat vergt toch wel wat meer tijd, want waar moet je in vredesnaam beginnen. Voor dat je het beseft ben je zo een half uur verder en heb je verschrikkelijk veel mooie foto's gezien. Gelukkig zijn de makers erg kritisch want niets is minder erg dan foto's te moeten bekijken die niet goed zijn.

Mijn uitverkoren foto staat hierboven. Het lukte eerst niet met de link. Geen idee waarom niet. Wel om het te kopieren en zelf op te slaan en vandaaruit weer hierin te plakken. Ik moet toegeven dat het origineel in groter formaat mooier is.
Beter lezen en de mogelijkheden van Blogger bekijken...
Hier is de link!

vrijdag 4 februari 2011

Dingetje tussendoor

Afgelopen donderdag ben ik met een groep collega's uit het hele land een dag in Weert geweest. Wij hebben daar drie kleine servicepunten bezocht in omliggende dorpen die net geopend waren.
Een daarvan was een onbemande bibliotheek.
Je komt met je pasje binnen, kunt precies uitzoeken wat je wilt, je neemt zelf in en leent zelf uit, kopje koffie erbij, krantje lezen en dat de hele dag. Want dat is het voordeel, hij gaat 's ochtends al open en aan het eind van de middag pas dicht.
Boete's kun je alleen maar betalen in een grotere vestiging.
Drie keer in de week, op vaste tijden zijn er twee vrijwilligers. Zij ruimen de boel op. Mensen die niet alleen in het pand willen zijn kunnen dan ook komen. Maar ook dan kom je alleen maar binnen met een pasje.
Als bewaking hangen er bijna onzichtbare camera's waarmee toezicht gehouden kan worden op afstand of in het pand zelf. Als het alarm afgaat bij de deur wordt dat gemeld via het alarm en kan er gekeken worden wat de lener gedaan heeft (doorgelopen of toch de boel geregistreerd). Omdat de vestiging nog maar een maand open was, kon er niets verteld worden over diefstal e.d.
Leuk om dit proces te blijven volgen.

In de beide andere locaties was wel aldoor een medewerker aanwezig tijdens opening. Maar daarnaast lagen deze locaties naast of op het terrein van een school en konden kinderen daar ook buiten openingsuren terecht.
In Weert was besloten om op een eigen manier met retail bezig te zijn. In deze vestigingen werd daarmee begonnen. De tafels waren gevuld met stapels prachtige nieuwe boeken, maar er was geen enkele aandacht voor de manier waarop die stapels lagen. Het leek een beetje op een uitverkoop. Absoluut geen verleiding.
De meeste van de aanwezige collega's waren nog niet actief bezig met displayen. Op 1 na, en ikzelf dan. Wij begonnen dan ook direct te rommelen met die stapels. Zo van; even snel wat kleuren bij elkaar, minder hoge stapels, veel frontaal er boven op, in het midden wat hoger en dan naar beneden etc. We hadden weinig tijd, maar wel eer van ons werk. Want het verschil werd iedereen duidelijk.
De collega van Weert vertelde dat haar directeur (!) het op die andere manier wilde...
Ik zou de gezichten van de medewerkers wel eens hebben willen zien vandaag.

Als ik het kabeltje van mijn telefoon kan vinden zal ik proberen het voor en na op foto's hierbij te plaatsen...

Ook leuk was dat de inrichter van deze vestigingen erbij was en ook een en ander vertelde. Hij zag de vestigingen nu pas weer voor het eerst en was ook nog blij met onze commentaren op bepaalde zaken. Die kon hij weer voor een volgend project meenemen en aanpassen. En dan is het ook leuk dat iedereen uit andere delen van het land komt en zijn en haar eigen ervaringen meeneemt.